|
 |
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||||
 |
 |
Bir Neonazi Anlatıyor "Bir yıl oldu, duvarlarımın eski albenisi yok artık. Nazi bayrağı, gamalı haç, NPD'nin (Almanya Ulusal Demokrat Parti) seçim afişleri, Hitler ve Rudolf Hess'in portreleri... Gerçek bir nasyonal sosyalizm müzesi!" ANNA KWAK Yeni Aktüel'e konuşan Matthias A., kutsal Neonazi emanetlerinden oluşan koleksiyonunu kaldıralı bir yıldan fazla olmuş. Artık, siyah ve kan renkleri yerini Amerikan kovboy posterleri ve 1950'lerden kalma Amerikan reklam afişlerine bırakmış. Polonya sınırındaki Cottbus'tan gelen ve şu an Berlin'de yaşayan 29 yaşındaki bu dazlak için yeni bir yaşam başlamış artık. "Neonaziler'den kopmak kolay olmadı. Ama gittikçe iç örgütlenmemizin, şiddetin ve alkolün kötü olduğunu kabulleniyorum" diyor. Neonazilerler'le geçirdiği 12 yılın ardından Matthias acısını gizlemiyor: "Liderlerimiz kokuşmuştu. Onlar dünya üzerindeki en büyük kapitalistler! Bu hareketle iç içe yaşarken bile neden hâlâ onlara inanmayı başaramadığımı merak ettim; ve ideolojimizin kurucularının yazdığı kitapları okudum." Nazi partisinin teorisyeni Alfred Rosenberg'in 1930'da gerçek Almanlar'ın uyanışı üzerine 600 sayfalık kitabı "20. Yüzyılın Miti"nde Rosenberg, çok sık tartıştığımız kayıp Atlantis teorisini anlatıyor. Burası Rosenberg için gerçekten varolan ve Alman ırkının yeniden doğacağı yer. Bana tamamen saçma geldi. O gün her şeyi bırakmam gerektiğine karar verdim..." Matthias, Berlin Duvarı 1989'da çöktüğünde dokuz yaşındadır ve ailesinin komünist ütopyanın ölümünü alkışladığına şahit olur. Aynı yıl Demokratik Almanya Cumhuriyeti'nin (DDR) gizli servisleri Doğu Almanya'daki aşırı sağcı aktif partizanların sayısını resmi ve kesin olarak 1001 olarak açıklar. 1990 sonunda uzmanların yeni değerlendirmesindeyse rakam 15 bine çıkmıştır. İki yıl sonra, Matthias annesiyle "Neonaziler'in gizli şehri" denen Dresden'e taşınır. Sokaklarda dazlak gençler Hitler selamı vermektedir. Yetkililer durumu ancak bir yıl sonra fark eder. Matthias 16 yaşındayken bu jenerasyonun tezlerine ısınmıştır: "Demokrasi, kapitalizm; hepsi saçmalık. Bizim için hiçbir şey değişmedi!" Bu dönemde şansölye Kohl'ün birleşen Almanya'daki bütün "yeni" Almanlar için verdiği "yeşermiş manzaralar" sözünün vadesi dolmuş, ekonomik refahın gelişi gecikmiştir. Matthias'ın babası şansını denemek için tek başına Batı'ya gider. Matthias içinse Batı kapitalizmi kadar can çekişmekte olan komünizmi reddeden bir üçüncü yol mümkündür"Genç Neonaziler'le eğitim almaya başladım. Bulduğum her şeyi topluyordum. Futbol posterlerinin yerine Nazi partisinin üyeleri ve SS subaylarını koydum..." Bugün hâlâ 'kutsal emanetler'i sakladığı üç büyük kutu var odasında. NSDP'nin (Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi) orijinal programı, gamalı haç damgalı bayraklar, Waffen SS üniforması, NPD'nin aylık gazetesi "Deutsche Stimme" (Almanya Yolu) Gazetesi'nin son sayısı. "Bu gazetede her şey var: Gelecek stratejileri, tüketim toplumunun şiddetli kültürel, sosyal ve siyasi eleştirisi... Gazete Dresden yakınlarında basılıyordu ve bugün Alman şirketlerin yaptığı gibi gazetenin basımını dışarı, Litvanya'ya taşıdılar. Alman aşırı sağcılarının dünyadaki diğer Neonaziler'le de bağlantıları var: ABD, Kanada, Meksika, Güney Afrika... Hükümet nasyonal sosyalizmin kutsal kitabı 'Mein Kampf'ı (Kavgam) yasaklayabilir. Ama yepyeni bir baskısını bulmak için Danimarka'ya gitmeniz yeterli. Hatta Ebay'den sipariş edebilirsiniz." Yıllar sonra, eski arkadaşlarıyla ilişkilerinin kopmasına rağmen, bazı fikirleri değişmemiş. "Ayda 500 Euro'dan az parayla geçinmek zorunda olan işsizleri görünce bütün yabancıların buraya yerleşmek için gelişine izin verilmesine karşıyım. Değişen tek bir şey var: Bugün, onları dövmek için yollara düşmüyorum" |
|
||
|
|||||
|
|||||
|
| Her hafta | Türkiye | Dünya | Toplum | Kültür Sanat | Yazarlar | Künye / İletişim | Bize ulaşın | |||
|
|||
|
