| |
|
 |
"59 Rivoli" Paris'in Sanat Merkezlerinin İlk Beşinde Yer Alıyor
İşgalci Sanatın Paris'teki Zaferi
|
|
|
Yazı ve Fotoğraflar: Aslı Ulusoy-Pannuti
|
Öğrendiğimize göre bina Credit Lyonnais bankasının iflasından sonra terk edilmiş ve sekiz yıl kendi hâline bırakılmış. Her yerde güvercin ölüleri vardı. Temizlik tam bir buçuk ay sürdü." Bu arada sayıları hızla artar, aralarına katılan yeni sanatçılarla kurdukları resim atölyelerini kısa sürede halka açarlar. Haftanın altı günü açılan binaya ziyaretçileri sokmak çok kolay olmaz önce. "İnsanlar işgal edilmiş katlara çıkmaktan çekiniyorlardı çünkü akıllarına hemen uyuşturucu kullanıldığı vs. geliyordu. Ancak basının desteğiyle işimiz kolaylaştı." 1999 Kasım'ında başladıkları macera, bina sahibi Fransız Devleti'nin şikâyetiyle başka bir sürece girer. Buna göre sanatçıların sekiz ay içinde binayı boşaltmaları gerekmektedir. "Bu bir şanstı bizim için çünkü normalde bu tür durumlarda iki ay içinde polis zoruyla terk ettiriyorlardı binayı. Oysa bize sekiz ay verilmişti. Hâkim senelerdir kapalı tutulan, satılığa çıkarıldığı hâlde alıcı bulamayan binanın boşaltılmasının aciliyet gerektirmediği kanısına varmış."
Belediye seçimleri işleri kolaylaştırmış
İşte o dönemi halkı harekete geçirmek için mümkün olduğunca iyi kullanmaya çalışır grup. Bu arada bir kez "polis ziyaretine" maruz kalırlar ancak durumun mahkeme aşamasında olduğu öğrenilince götürüldükleri komiserlikte serbest bırakılırlar. Sürecin, belediye seçimlerine denk gelmesi ise gerçek bir şanstır onlar için. "1980'li yıllarda, yani emlak spekülasyonunun başladığı dönemde Paris, sanatçıların bu tür yerleri işgal hareketine sahne oldu. Binlerce metre kare boş dururken yatacak yeri olmayan insanlar, geçici işler yapanlar, değil bir atölyeyi, küçük bir odayı bile kiralamayı başaramayan sanatçılar sokaktaydı. Dolayısıyla sanatçılar yavaş yavaş boş buldukları binaları işgale başladılar. Yerel yönetimlerin genel bakışıysa sanatçılara karşıydı. Hatta Sarkozy 2003'te İçişleri Bakanı'yken bu tür yerlerle ilgili çok sert bir yasa hazırlamayı düşünüyordu ancak öyle büyük bir tepki aldı ki, yapamadı. 2000 yerel seçimlerinde bazı partiler iktidara gelmeleri hâlinde bu yerlerin sanatçıların yararına yasal çerçeveye sokulacağı sözünü vermişlerdi. Bu politikacıların arasında bugün hâlâ Paris'in belediye başkanlığını yapan, Sosyalist Partili Bertrand Delanoe de vardı. Göreve gelişiyle, verdiği sözü hatırlattık ve dediğini yaptı."
| Haberin devamını Yeni Aktüel dergisinin 210. sayısında bulabilirsiniz! |  |
|
|
|
