| |
|
 |
Kulakları küpeli hikâyeler
Ahmet Büke'nin son öykü kitabı Çiğdem Külahı'nda, yüzünüze çarpıveren bir dalgaya benzer dili nedeniyle, kaçacak deliğiniz kalmıyor. Kendinizi, öykünün altını çizip hatırlatmaya çalıştığı gerçekle çırılçıplak, yüz yüze buluveriyorsunuz.
Ne hikmetse, ezkaza büyüdüğüm köylerin, taşra kasabalarının hepsinin bir ya da birkaç "deli"si vardı. Onlarla dalga geçen çocuklara kızardı babaları. Yelmiha'yı hatırlıyorum mesela, yalnızca "deli" değil aynı zamanda "âmâ" idi. Oyunlarımıza katılamaz, bizi seyredemez, ama seslerimizi dinlerdi. Ne zaman bağırsak bağırırdı bizimle, ama bir kez bağırmaya başladığında susmazdı hiç. Çığlık çığlığa "Yelmiha, Yelmiha" diye kendi adını haykırırdı. Ağzından başkaca bir kelime çıktığını hatırlamıyorum. Zalim oğlanlar bazen sırf onu tahrik etmek için bağırırlardı. Yelmiha başlardı tek kişilik konserine. Sesi, köyün orta yerinden geçen derenin çağıltısını bastırıp kulaklarımıza dolduğunda biz kızlar korkar, ağaçların arkasına sığınırdık.
Ahmet Büke'nin Çiğdem Külahı'nı okuyana kadar Yelmiha'ya ne olduğunu hiç merak etmemiştim. Sanırım bir daha ondan korkmayacak olmanın verdiği rahatlıkla kolayca unutuverdim Yelmiha'yı. Çiğdem Külahı'ndaki kimi öyküler, Yelmiha'nın çığlıklarını çocukluğumdan alıp kulaklarıma taşıdı yeniden. "Normal" olmak adına ruhunu satmayacak kadar tutarlı ve onurlu, çoğu adam azı kadın "deliler" kalkıp ziyaretime geldiler. Çünkü Büke, zorlama bir duyarlılık gösterisinin ötesine geçip zihnimin korkuyla kapanmış kapılarını süssüz ve doğrudan bir empatiyle araladı.
Büke'nin Çiğdem Külahı hakkında birkaç cümle edebilmek için sona saklamam gerekeni başta söylemem lazım galiba. Kendi karanlık yanlarıyla, yalnızlıkları ve deliliğe açık kapılarıyla barışık olmayanlar, bu kitaptan hiçbir şey anlamayacaklar. Hiçbir yerleri sarsılmayacak, yüzlerine tokat yemiş gibi olmayacaklar, yürekleri kızarmayacak, içleri bulanmayacak ve duyarlılıkları çimdiklenmeyecek. Çünkü kitaptaki tüm öyküler, "deliler"le ilgili olanlar da olmayanlar da hem bilincin hem belleğin en karanlık tünellerine girip girip çıkıyorlar.
| Haberin devamını Yeni Aktüel dergisinin 73. sayısında bulabilirsiniz! |  |
|
|
|
