|
 |
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||||
 |
Elif Şafak: "yazarlık Yalnızlıktan Beslenir" -İsrail-Filistin meselesi yıllardır gündemde ve dinmeyen bir yara gibi duruyor. Türkiye solu meseleye hâlâ nasıl yaklaşacağından emin değil gibi Siz nasıl düşünüyorsunuz? İslamhareketle solun yan yana durması bir çelişki mi sizce? Aynı toplumda yaşayan, aynı havayı soluyan insanların demokratik bir toplum ve demokratik bir dünya için biraraya gelmeleri, birbirilerini dinlemeleri bence olumlu bir çabadır. Olumsuz olan bir şey varsa o da birbirimize habire yaftalar yapıştırıp, ötekileştirmemiz. - Romanlarınızda her bir karakter kendine yolculuk yapıyorSizin de yalnızlığınız tercihiniz mi? İnsanın kendi iç yolculuğu insana ne öğretiyor? Yalnızlık ilk başlarda bir tercihten ziyade bir zorunluluktu benim için. Tek çocuk olarak büyüdüm, düzenli bir aile ortamında yetişmedim. Hep tek başıma kitaplarla kaldım, bunun bana kattığı çok şey var, ama alıp götürdükleri de var. Bilhassa roman sanatında yalnızlık çok önemli. Yazarlık yalnızlıktan o kadar çok besleniyor ki. Ama yalnızlık insanlara ve insanlığa kayıtsız kalmak demek değil. Kopukluk ya da kimsesizlik demek değil. Bazen bu ikisi birbirine karıştırılıyor. - Siz de yıllarca yurtdışında farklı kültürlerin içinde yaşadınızBu farklılıkların sizi "arafta" bıraktığı oldu mu? Ben "araf" kavramını birden fazla açıdan hep kendime yakın buldum. Bu yüzden romanlarımdan biri "Araf" ismini taşıyor ve tam da bu duyguyu, bu arafta olma hâlini anlatıyor. Bir yanıyla yalnız bir yer araf. Bir yere ait olmak daha emin gibi görünebilir. Ama arafın yalnızlığı insanı kalben ve ruhen besliyor. Kendinizi "şunlar" ya da "bunlar"dan diye görmüyorsunuz. Birey olmak ve birey kalmak benim için önemli, herkese eşit mesafede. |
|
|||
|
|||||
|
|||||
|
| Her hafta | Türkiye | Dünya | Toplum | Kültür Sanat | Yazarlar | Künye / İletişim | Bize ulaşın | |||
|
|||
|
