| |
|
 |
"Ayna Hastaları" Kusurları Olmasa Da, Kendilerini Çirkin Hissediyorlar
"Yüzümdeki Şu İğrenç Şeyden Beni Kurtarın Doktor"
Bir plastik cerrah, her önüne geleni baştan yaratabilir mi? Eğer karşısında günde sekiz saatini ayna karşısında kusurlu olduğunu düşünerek geçiren, kendini sosyal hayattan koparmış, "beden algısı bozuk" bir hasta varsa, asla... Estetik doktorlarının kesseler belası, biçseler kâbusu bu insanlar ne kadar operasyon geçirseler de yeni kusurlar bulmakta gecikmiyorlar.
-Bana nerenizi beğenmediğinizi söyleyin.
-Hiçbir yerimi beğenmiyorum. Ben bu vücudun içine hapsolmuş bir Jennifer Lopez'im...
Kuşkusuz bu vaka bir plastik cerrahın karşılaştığı en ilginç vaka değil. Zira o, meslek hayatı boyunca bu yaklaşımdaki pek çok insanın estetik operasyon geçirmesine karşı çıkıyor, pek çoğuna da onay verip sonucu seyreyliyor. Ama karar vermekte zorlanacağı öyle bir rahatsızlık var ki, psikiyatristler bile çözmekte bazen yetersiz kalıyor: Ameliyat olmak isteyen hasta, vücudundaki ufak bir noktayı, dışarıdan bakanın fark edemeyeceği kadar küçük bir kusuru, hayatının en büyük problemi haline getiriyor ve ondan ne olursa olsun kurtulmak istiyor.
"Erkek bir hastam bir gün burnunun üstünde bir yara bantıyla çıkageldi. Yaranın sebebi; burnunda çok ince bir kemik olması ve kendisinin de bu çıkıntıyı çok büyük görmesi, bundan utanarak oraya sürekli bant yapıştırmasıydı. Sanki sivilce kapatıyormuş gibi senelerce oraya bant yapıştırmaktan burnunun üstünü yara yapmıştı." Op. Dr. Erdem Tezel'in anlattığı bu örnek, tıp literatüründe "beden algı bozukluğu" (Body Dysmorphic Disorder-BDD) veya "dismorfofobi" olarak adlandırılan bir hastalık. Üstelik neredeyse her plastik cerrahın karşılaştığı bir vaka ve en büyük risk "BDD" hastasının hangi koşulda memnun olacağını kestirememek. Ameliyat olsa da olmasa da kendine dert edineceği bir kusur daima bulan bu hastaya önceden teşhis koymak estetisyenlerin ve cildiyecilerin uzmanlığına bağlı.
|
|
|
Nur Niyaz Bildik /
