Gençlik çileleri
Gençlik filmlerinin en rezil versiyonları sanırım bizim ülkemizde çekilmekte. Sanatı filan geçtik de, bu kadar mı yardımcı olunmaz gençliğe, bu kadar mı kendi yaşlılık korkularını yeniyetme hevesleri üzerinden damıtma gayreti içine girilir?
Genç olmak zor zanaat. "Aman kaçırma, kıymetini bil" türü tacizler bir yandan; "Ne güzel, ne iş var ne sorumluluk oooh, ye iç gez otur aşşaaa" türü öykünme mi aşağılama mı olduğu belli olmayan müdahaleler bir yandan, ÖSS'ye hazırlık adı altında her türden zerzevatı yutturmak için sıraya giren tüccarlar bir yandan; gençlik filmleri diğer yandan!
Sahi böyle bir kategori var: Gençlik filmleri. En rezil versiyonları da sanırım bizim ülkemizde çekilmekte. Neşeli Gençlik denilen filmi gören oldu mu aranızda? Yahut Çılgın Dersane denilen şeyi? Sanatı filan geçtik de, bu kadar mı yardımcı olunmaz gençliğe, bu kadar mı kendi yaşlılık korkularını yeniyetme hevesleri üzerinden damıtma gayreti içine girilir? Bu kadar mı, bu kadar mı?
Ben vaktiyle Dawson's Creek tarzı gençlik dizilerinden de hazzetmiyordum; ne zaman denk gelsem Katie Holmes dudaklarını büzüp çenesine uzanan saçı kepçe kulağının arkasına ittiriyordu, Joshua adlı çocukla dost kalmaya karar vermiş oluyordu, ya da Dawson adlı çocuğa dostluktan bahsediyordu. Arkadaş grubu içindeki herkes dost kalalım diye diye birbirini iki tur döndü. Diziye kaptıranlara olaylar çok nazik ve çok romantik bir vasatta gerçekleşiyormuş gibi görünebilir. Benim için buram buram riyakarlık ve gençliğin deli dalgalı 'heveslerini' estetize etme girişiminden ibarettir. Ama yine gençler arasındaki ilişkileri anlatan Seks Oyunları'nı (Cruel Intentions) görünce "Amanın, romantizm hepten ölmüş", Amerikan Pastası'nı (American Pie) görünce de "Yuh be, insan biraz estetize eder, nazik olur" dediğimi itiraf etmeliyim. Şimdi o kaba erotizmin ve neredeyse soft porno denilecek türün Türk versiyonları var. Neşeli Gençlik zaten akıllara durgunluk verecek kadar kötü bir filmdi; bir grup 'genç' durmaksızın ve ara vermeksizin başka bir grup genç kızı dikizlerken, kız arkadaşları hakkında şöyle laflar ediyorlardı: "O mu? Azgın bir sürtüktür, bilirsin." Filmde derslikte geçen tek bir sahne yoktu. Dahası film, öğretmenlerin okulun malzeme odasını 'kişisel' maceraları için kullanması son derece doğalmış, bu adeta bir sosyal normmuş gibi davranıyordu ki, artık orada kopuyordu film. Yapımcısının yaş sınırı getirilmesine itiraz ettiğini, hatta "Ne demek efendim, biz gençlerin anne ve babalarıyla izleyebileceği bir film çektik" dediğini de hatırlıyorum.
Şu ara fragmanları gösterilmekte olan Çılgın Dersane 2 de, bundan çok farklı görünmüyor. İlki ikincisinde neler olabileceğine karine teşkil ediyor. Ağaçtan düşmek, tokat atmak, havuza atılmak filmin aksiyon ve mizah kısmını; vücutlarının her bölgesi ayrı ayrı kadrajlanan ve müzik eşliğinde durmaksızın hoplayan kızlar da işin 'drama' kısmını oluşturuyorlar. İster beğenelim ister beğenmeyelim, bir zamanların çocuklarına ve gençlerine "Biz aslında Osmanlı adı verilen büyük bir başarının parçasıyız, tamirhane çırağı da olsan bunu unutma" diyen Battal Gazi, Malkaçoğlu Cüneyt Arkın'ın Çılgın Dersane kontekstine uyarlanmış hali de içler acısı. Ha Müslüm Gürses, 'itirazım var'ı 'ihtiyacım var'a tahvil ederek takipçisine muazzam bir kazık atmış, ha Cüneyt Arkın Bizans'ın krallarına attığı figüransız parendeleri alıp çılgın işlere yapıştırmış, dün karşı çıktığı kralın soytarısı olmuşAynı şey.
| Haberin devamını Yeni Aktüel dergisinin 130. sayısında bulabilirsiniz! |  |
|
