Melekler katı
Yakın zamanlı bazı çalışmalar başka insanların iyiliğini düşünmenin insan doğasında var olduğunu bize gösteriyor. Diğerkâmlık, sıradan insanlığımızla onu aşan 'meleksi' tarafımızın arasında bir yerde, maneviyat ile bilimin birbiriyle kapıştığı bir alanda duruyor. Manevdisiplinler insanın ahlâken evrilebilir, mükemmele doğru gidebilir bir varlık olduğunu söylerken bilim insana diğer varlıkların arasında daha kutsal, daha özgül bir rol biçmiyor.
İnsanın doğasında hem alçalış hem de yükseliş için imkân var, bencilce yaşamak ile diğerkâmlık arasında yapılacak bir seçim, bizi 'melekler katı'na tırmandırabilir. Ve oradan, Rilke'nin dizeleriyle seslenebiliriz: "Kim duyar, ses etsem, beni melekler katından?"
|
