Sofrada demokratik düzen
Sofranın başında oturmaktan hoşlanmam. Tek nedeni alçakgönüllülüğüm değil kuşkusuz. Kalabalık bir sofranın başı çıkmaz sokak gibidir. Yemeklere ulaşmakta zorlanır insan. Oysa dikdörtgen bir masanın uzun kenarında, ortalarda oturan kişi tüm masadaki yemeklere hâkimdir. Canının istediğine uzanır.
Diğer neden sofrada en önemli kişi vurgulamasından hoşlanmıyor olmam. Ama hoşlansam da hoşlanmasam da sofranın başında oturmamı gerektiren durumlarla karşılaşırım ve bu ortamlarda görevimi gıkımı bile çıkarmadan yaparım. Örneğin evimde misafir ağırlarken dikdörtgen yemek masamızın başı kurallar gereği ev sahibine, yani bana ait olduğu için bu yerimi başkasına bırakmam mümkün olmaz. Yine kurallar gereği, ev sahibesi, eşim sofranın öteki ucunda oturur.
Avrupa'da Ortaçağ davetlerinde özel konuklar ve ev sahipleri ziyafet sofrasında diğer davetlilerin oturduğu salondan biraz daha yüksek bir platform üzerindeki masanın etrafında yer alırdı.
|
