Sipariş Vermek De Almak Da Bir Sanat
İlk kez yurt dışına, Almanya'ya gittiğimde, garson milletinden nefret etmiştim. Zira ne zaman restoranda sofraya otursam, elime tutuşturulan mönüden o öğünde yiyecek ve içeceklerimin tümünü baştan söylememi istiyorlardı. Çünkü garsonlar arada sipariş eklenmesinden hoşlanmıyordu. Alman kuralcılığının en uç temsilcileri, bu tür istekleri, arada sipariş alamayacakları gibi gerekçelerle ret bile ederdi. Müşteriler masaya otururken midelerinin kapasitesini iyi kestirip, ona göre ısmarlamak zorundaydı.
Oysa o günlerde bizde durum değişikti. Örneğin baştan çorba söyledikten sonra, çorba bitince hangi ana yemeği istediğimize karar verebiliyor, arada pilav, börek gibi ilaveler yapabiliyor, tatlıyı ise en sonda seçiyorduk. Bugün Avrupalılar belki de turizm sayesinde eski katılıklarını bir ölçüde bırakırken, biz bu açıdan onlara yaklaştık. Artık restoranlarda baştan, tatlı dışında tüm yiyecek seçeneklerimizi ısmarlıyoruz. Ama arada değişiklik ya da ilave yapmaya kalkarsak bile suratlar asılmıyor.
Peki, masada kalabalık bir grupsunuz; garsona nasıl sipariş vereceksiniz? Bu konuda kesin kural yok. İster davetliler teker teker siparişlerini söyleyebilir, isterse davet sahibi daha önce konuklarına sorup öğrendiği siparişleri garsona aktarır. "Önce hanımlar" ilkesi burada da uygulanabilir. Ama eğer masa kalabalıksa önce hanımların siparişlerini sıralamaları, ardından erkeklere geçilmesi karışıklık yaratabilir. Dolayısıyla siparişlerin cinsiyet ayrımı yapılmaksızın sıradan verilmesi daha kolay bir yol sayılır. Bugün genelde başlangıç yemeği ile birlikte ana yemek de seçiliyor. Ancak kalabalık bir sofrada bütün müşterilerin başlangıç ve ana yemeklerini doğru olarak ve sırasıyla kaydetmek de garsonun becerisini gerektiriyor.
|
