|
 |
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||||
 |
|
 |
||||||||
| Toplumsuz Demokrasi İdealinin İdeal Başbakanı… Siyasi demokrasi, yani demokrasinin olmazsa olmaz kurumlarının varlığının demokrasinin varlığının delili sayıldığı siyasi rejim… Siyaseti sadece siyasetçilerin yaptığı, yurttaşların görevlerinin "oy vermek"ten ibaret olduğuna inanılan "demokrasi" türü… Cemil Çiçek, işte öyle bir demokrasinin inançlısı… Cemil Çiçek, 27 Nisan 2007 muhtırasından bir gün sonra, sabah saatlerinde, hükümet adına yapılan "muhtıracılara rest" niteliğindeki açıklamanın ilk satırlarını okuduğunda, ilk kez ve belki son kez Türkiye'nin liberalleri ve demokratları tarafından da alkışlandı. Alkışı hak edenin demokrasi algısına ilişkin sınırlılıkları ve "demokratik bir hukuk devleti"nden ne anladığı hususunda o güne kadar o kadar çok şey birikmişti ki, alkışlayanların, günün birinde başlarına böyle bir şeyin gelebileceğini tahayyül etmeleri bile mümkün değildi. Cemil Çiçek'i o gün televizyondan izleyen liberal ve demokratların hiç değilse bir bölümünün anlamakta zorluk çektiği bir nokta daha vardı: Bu "devletimin muhafazakârı", hükümet sözcüsü olarak önüne konan metni mecburen okuyor gibi görünmüyordu; tam tersine, kendisinin yazdığı bir metni bütün kalbiyle inanarak okuyor gibiydi Oysa bunda şaşıracak, anlamayacak bir şey yoktu. Cemil Çiçek kendince "demokrat" bir siyasetçiydi ve bir gün önce Genelkurmay'ın internet sitesi üzerinden yürütülen "siyaset", onun samimiyetle inandığı "siyasi demokrasi" ölçülerinin dışındaydı gerçekten de"Siyasi demokrasi", yani demokrasinin olmazsa olmaz kurumlarının (parlamento, seçimler, eşit ve genel oy vb.) varlığının demokrasinin varlığı anlamına geldiği siyasi rejimSiyaseti sadece siyasetçilerin yaptığı, yurttaşların demokratik görevlerinin "oy vermek"ten ibaret olduğuna inanılan siyasi rejimCemil Çiçek, işte öyle bir demokrasinin inançlısı. Az toplum, çok devlet Cemil Çiçek türü siyasetçilerin kendilerini huzur içinde hissedebilecekleri siyaset ortamını şöyle tanımlayabilirim: Seçilmiş siyasetçiler zümresi ülkeyi yönetiyor, fakat toplumdan gelen taleplere pek yüz vermeyen bir siyasi ekip bu; yüz vermiyor, çünkü onlar için en iyi olanı bu zümre bilmektedir zatenYöneten siyasi ekip, devletin sivil ve askeri bürokrasisinin siyasi eğilimlerini çok yüksek bir hassasiyetle gözetmektedir, öyle ki onlar siyasete müdahale için herhangi bir neden görmemektedirler. Şimdi de Cemil Çiçek türü siyasetçilerin rahatsız olmaya başlayacakları siyaset ortamını tanımlamaya çalışayım: Yöneten siyasi ekip, toplumsal taleplere giderek daha fazla duyarlı bir hale gelmektedirBuna paralel olarak devletin sivil ve askeri bürokrasisi huzursuzlanmakta, her an kılıcını atmaya hazır bir ruh hali içine girmektedir. Kılıcın ortaya atılmadan önceki peşrevlere, hepinizin bildiği gibi "ara dönem" diyoruz. Cemil Çiçek türü politikacıların "ah keşke" dediği dönemler bunlar değildir belki, ama güvenle öne sürebiliriz ki, bu dönemlerin en gözde siyasetçileri onlardır. Böyle dönemlerde yürüttükleri "saman altından su" siyasetinin doğruluğuna samimiyetle inanırlar. Benimsedikleri "ara rejim nöbetçiliği" görevi (telifi Mehmet Bekâroğlu'nun), bozulan dengenin "kılıç" atılmadan yeniden kurulması içindir; severek ifa ederler. İsim vermeden mesaj vermek isteyen bütün mühim adamların tercihi Fikret Bila üzerinden AK Parti'ye ve AK Parti'yi kapatmak isteyen bilumum zevata postalanan "Ne yapmamızı istiyorsunuz, söyleyin, bilelim, ona göre davranalım" mesajlarının sahibinin Cemil Çiçek olduğunu sağır sultan bile duydu. Bu çıkışı, görevinin doğal bir parçası olarak algıladığına eminim "Bir insan kendi partisinin kapatılması söz konusuyken nasıl böyle konuşabilir?"
|
||||||||||
|
||||||||||
| Her hafta | Türkiye | Dünya | Toplum | Kültür Sanat | Yazarlar | Künye / İletişim | Bize ulaşın | |||
|
|||
|
