Faşo Pamuk Prenses!
Doğuştan zeki fakat çirkin olanların, doğuştan güzel fakat yavaş algılayanları küçümsemek için kullandıkları denek." Aysun Kayacı için internette böyle bir yoruma rastladım. Bir şeyleri küçümsemek için kullanıldığından kuşkum yok. Hatta bizzat NTV'de sunduğu programdaki mesai arkadaşlarının, bunun için orada bulunduğunu düşündürtecek kadar onu küçümsediklerini düşünüyorum. Ama yavaş algıladığını yahut zeki olmadığını söylemek için elde yeterince veri bulunmuyor. Bir defa bu konuda yeterince kafa yormayan, gerçekten haksızlığa uğradığına inanmayan birinin "Ben vergi veriyorum. Niye vergisini vermeyen, çok özür dilerim herkes üstüme gelecek ama kalıp olarak söylüyorum, dağdaki çobanla benim oyum eşit mesela. Niye? Hiç vergisini vermeyen biriyle niye benim oyum eşit" diye soracağını sanmıyorumHele bu kimse, Günaydın'dan Başak Çokan'a verdiği bir röportajda "Kendinizi şanslı bir insan olarak görüyor musunuz" sorusuna "Benden şanslı olup, şanslarını kullanamayanlar da var. İnsanların sevgisi ve nefreti arasında çok ince bir çizgi var. Bu nedenle dikkatli olmak gerekiyor" diyen biriyse!
Eğer sonraki demeçlerinde altını iyice çizdiği kaba üslubunu ve seçtiği gayri insani, yanlış örneği bir kenara koyarsak sırf sarışın olmakla bile eleştirilmeyi hak ettiği düşünülen Aysun Kayacı, aslında düşüncesini açıklamış ve bir yandan da "kral çıplak" deyivermiştir. Bu vesileyle emniyeti kaldırılmış silahlar gibi birbirimize doğrulttuğumuz münakaşa fırsatlarından birini daha ateşleyivermiştir. Kamuoyunun büyük bölümünü olduğu gibi Yeni Aktüel'in yazarlarını ve yazıişlerini de bu tartışmanın içine çekmeyi başarmıştır. Bu vesileyle, elbette Anayasa'mızda insanlığa dair bir kazanç olarak kapı gibi duran eşitlik ilkesine ve bizi demokrasiye bağladığını düşünerek avunduğumuz oy hakkına halel gelmeyecek şekilde, konuya "çıplak kral" açısından yaklaşmak istedik. Murat Yalnız, Prof. Eser Karakaş ile konuştu, Aysun Kayacı ve meçhul çoban arasındaki bu husumeti vergiden vatandaşlığa, devletten adalet duygumuza pek çok açıdan ele aldı.
Tamam, Aysun Kayacı'yı Ufuk Uras gibi bir demokrat, hümanist, çevreci, solcu ve aydın misali 301. Madde'nin itibarını korumayı göze alarak küçümseyelim; diyelim ki, Kayacı'ya 301'den dava açmak 301'e hakaret! 40 milyon seçmen ve binde birinde yapılan bir araştırmaya göre yüzde 85'i vergi kaçıran 10 milyon kayıtlı vergi mükellefi denklemi değişecek mi? Türkiye ölçülerinde hiçbir ülkenin bütçesini vergi toplamadan denkleştiremeyeceğini, refikimiz Tempo'da geçen hafta yer alan bir habere göre sadece geçen yıl 17 milyar YTL verginin toplanamadığını unutacak mıyız?
Yazarımız Nihal Bengisu Karaca'nın yazısındaki yorumunu da kaçırmayın: "İnsanları eşit kılan şeyleri yüceltmek mi, eşitsizliği kutsamak mı tartışması Rousseau ve Nietzsche'yi sonsuza dek ayırmıştı. Hâlâ da ayrıdırlar (Bu türden teraziler doktor ile çoban, hâkim ile çoban arasında öteden beri kurulagelmiştir; bu kurulum ilkesel olarak aynı derecede gayri insanidir. Dolayısıyla bu cümleyi Aysun Kayacı'nın sarf etmesi insanların 'adalet' duygularını incitmiştir, 'eşitlik' ilkesine duydukları bağlılığı değil." Bu tartışmayı AndrGide, 1215'te Magna Carta Libertatum'a imza koyan (Latince "Büyük Özgürlükler Sözleşmesi" anlamına gelir; bugünkü anayasal düzenin, toplumda güçler arası dengelerin ve bugünkü devlet organizasyonunun kabaca devlet - vergi - oy ayakları üzerinde kurulmasında en önemli adımlardan biri olarak kabul edilir) Papa III. Innocent ve Kral John, Platon, Hammurabi vs. isimler ekleyerek geçmişe doğru uzatmak mümkün Ama bu incinecek kadar adalet duygumuz olup olmadığını, eşitlik ilkesine gerçekten bağlı olup olmadığımızı da tartışmamızı gerektirir ki; işte size fırsat!
| Haberin devamını Yeni Aktüel dergisinin 144. sayısında bulabilirsiniz! |  |
|
