Peki bu Türklüğe sığar mı?
Türkiye'nin doğusuna nefes aldırmayan kış İstanbul ve çevresine karşı geçen yıllarda olduğu kadar cömert değil bu sene. Birkaç santimetre kar sokakların, çatıların rengini değiştirip şu sıkıntılı günlerde biraz olsun nefes aldırabilirdi psikolojimize oysa. Ama durun! Karayelden yaklaşıyor galiba, gece şehrin ışıklarıyla tok bir sarıya çalan kar bulutları. Onlara şimdi gerçekten ihtiyaç varSon haftalarda yaşananlardan sonra zifir gibi bir griye batmışken ortalık, gerçekten ihtiyaç var. Biraz kar, biraz soğuk; belki sebepsiz yere birarada yaşarmış gibi dolanan insanları belki yakınlaştırıverir
Ama insan bulutlara dalıp düşecek ilk kar tanesinin yolunu gözlerken de kopamıyor gündemden. İşte ortaya çıktı "katile poster"i kimlerin çektiği. Sonrasında yetkililerden türlü savunma, türlü vaat: Bu fotoğraflarla ilgili tahkikat nereye kadar uzanacaksa oraya kadar gidilecekAma mesele bundan daha derin. Her anlamda "öteki"ne karşı tehlikeli bir saldırı anlayışı, genel kültür olma iddiasıyla palazlanmaya çalışan bir fanatizm var aramızda. Üstelik hukuk toplumu olma konusunda yaşadığımız başarısızlık, bu fanatizme uygun bir ortam da hazırlamakta. Nasıl? 301. madde ve benzerleriyle; bu maddeler iyileştirilse bu kez de yargıdaki yaklaşım ve uygulamalarlaBirçok kişi yazdı, söyledi böyle bir yere varılamayacağını. Ama yeterli olmaz elbet. Yazmaya, bizi bekleyen tehlikeyi tarife devam etmek gerekir. Böylece sürecek tartışmalarda hepimiz yanlışlarını düzeltebilir.
Eğer bir toplumun psikolojisine hakim olan kanı standart ve adil bir hukuk anlayışından gelen güven değilse; üstelik bir de giderek marjinalleşen inanışlar, sesleri daha gür çıktığı için toplumda hakim görüşlermiş gibi itibar görmeye başlamışsa medyada ve mahkeme salonlarında, sorun kronikleşmiş demektir. "Vatan sevgisi", bu şartlarda onu tanımlayan fanatizmin fütursuzluğu ölçüsünde katil zanlısıyla güvenlik görevlilerinin hatıra fotoğrafı çektirmesine de varır, cezaevinde zanlıya kırmızı halı sermeye de... Hatta zamanla, anlamı toplumsal değil şahsi kaprislerle belirlenmeye de başlar. "Vatanını seven" emniyet şeridini işgal edebilir, vergi kaçırabilir, haraç alabilir, maça bedava girebilir, uluorta adam dövebilir, öldürebilir, hatta katliam da yapabilir, diyebilir birileri. O nedenle iyi ve adil işleyen yargı ve hukuk düzeni gereklidir işte; beraber yaşayabilmek için. Yoksa bu imkânsız hale gelir. Bu sayımızda 301. maddeden açılan davalara yönelik ilginç bir eleştiri dile getiren Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Ömer Faruk Eminağaoğlu'nun söyledikleri, önceki satırlarla bakın nasıl ilgili: "Hukuken müdahil dediğimiz taraf sıfatına hiç kimse sahip olmamasına rağmen bu davalarda mahkemeler bunları kabul etti. Oysa burada taraf olmazdı. Bir taraf olsa davaya bakan yargıç da Türk. Bu durumda davaya bakamaması gerekir"
| Haberin devamını Yeni Aktüel dergisinin 83. sayısında bulabilirsiniz! |  |
|
